Owczarki staroniemieckie

Opis rasy

Owczarki Staroniemieckie są odmianą owczarków niemieckich krótkowłosych (ON) oraz długowłosych owczarków niemieckich (DON). Pochodzą z selekcjonowania psów pasterskich przez miłośnika tych zwierząt rotmistrza Maxa von Stephanitza. W roku 1899 Stephanitz stworzył Klub Owczarka Niemieckiego w skrócie SV (Schaferhundverein) za sprawą psa, którego zobaczył na ogólnokrajowej wystawie hodowlanej w Karlsruhe. Hektor, bo tak się wabił, był owczarkiem o płowoszarym umaszczeniu i silnym, sprężystym wyglądzie. Cechowała go wytrzymałość również na zmienne warunki atmosferyczne, inteligencja oraz niezwykła chęć pracy. Pies przypadł do gustu rotmistrzowi tak bardzo, że odkupił go od właściciela i zarejestrował pod nr 1 w księdze hodowlanej owczarków niemieckich nadając mu imię Horand von Grafrath.

Celem hodowli rotmistrza było stworzenie psa służbowego, dlatego do Horanda dobierano suki o podobnym wyglądzie i charakterze selekcjonując jednocześnie szczenięta pod względem cech pożądanych u psów służbowych. Ostatecznie poprzez Horanda i jego potomków takich jak Klodo von Boxberg i Utz von Schutting stworzono ówczesny wzorzec . W ciągu ostatnich 100 lat wzorzec niejednokrotnie ulegał zmianom celem wyhodowania jak najlepszych psów.

Owczarek Staroniemiecki – tę nazwę stosuje się głównie do psów hodowanych w byłej DDR – jest typem owczarka niemieckiego długowłosego. Podział Niemiec po drugiej wojnie światowej na wschodnie i zachodnie wpłynął na dwa różne kierunki hodowli owczarka. Niemcy Wschodnie nie mając dostępu do psów z zachodu kreowały własną linię hodowlaną, która charakteryzowała się preferowaniem psów z krótką sierścią a eliminacją psów długowłosych. Jednak psy z długą sierścią miały swoich licznych zwolenników i wielbicieli tak na wschodzie jak i na zachodzie Niemiec, były bardziej poszukiwane i niejednokrotnie droższe od owczarków z krótkim włosem. Hodowano je i nadal hoduje się poza SV.

Tendencje hodowlane oraz zapotrzebowanie na określony typ psa, pewnie też i trendy w modzie, przyczyniły się do wyodrębnienia linii owczarków krótkowłosych ON a z czasem długowłosych DON ( te mają znacznie bardziej kontowane kończyny i opuszczony, długi zad). Jednak pierwotny, zdrowy i prawidłowo zbudowany typ owczarka, znany jeszcze sprzed wojny, najdłużej utrzymał się na terenach byłej, odizolowanej, DDR. Owczarek Staroniemiecki pochodzi z owczarków w tzw. „starym typie” utożsamianych często z psami z „linii DDR”. Aby wyróżnić te pięknie umaszczone, silne i zrównoważone psy zaczęto posługiwać się nazwą „owczarek staroniemiecki”, czyli AltdeutscheSchaferhunde.

Wzorzec rasy

Wrażenie ogólne, usposobienie

Owczarek Staroniemiecki (OS) jest niezwykłym psem. Świetnie sprawdza się jako pies rodzinny, towarzyszący, pracujący (w różnych służbach), stróżujący, jako pies ratownik, sprawdza się też w dogoterapii. Jest bardzo pracowity i wystarczy stworzyć mu tylko odpowiednie warunki, a ujawnią się jego wszystkie naturalne zalety.
Owczarka Staroniemieckiego (OS) charakteryzuje wyraźnie mocne umięśnienie, jest cięższy, często bardziej masywny i większy od Owczarka Niemieckiego (ON). Rekomendowane pochodzenie z czystej linii DDR. To tam, za „murem”, dbano szczególnie o niezłomność charakteru tych zwierząt, siłę i odporność na zewnętrzne warunki atmosferyczne.
Owczarek Staroniemiecki (OS) ma temperament o znacznie wyższym progu pobudzenia niż współczesny Owczarek Niemiecki(ON), jego osobowość ma charakter przywódczy aczkolwiek jest zrównoważony, niekonfliktowy i wyraźnie dobrotliwy.

Istotne proporcje

Owczarek Staroniemiecki różni się w proporcjach od Owczarka Niemieckiego. ON może osiągać w kłębie wysokość od 60-65 cm samiec i od 55-60 cm samica. Natomiast u OS wysokość w kłębie u samca wynosi 62-68 cm a u samicy OS 57-62 cm. Długość korpusu przekracza wysokość w kłębie o około 10 – 17%.

Głowa

Jest piękna, pozostaje w odpowiedniej proporcji do rozmiarów korpusu, ma formę klina, nie jest nadmiernie wydłużona ani ciężka. Lustro nosa musi być czarne. Stop wyraźnie zaznaczony. Grzbiet nosa prosty, wargi ciemne, dokładnie przylegające. 1:1 to proporcje mózgoczaszki do twarzoczaszki.

Oczy

Owczarka Staroniemieckiego powinny być w kształcie migdała, nieco skośne, średniej wielkości, ciemnej barwy.

Uszy

Powinny być stojące, noszone prosto, równolegle, średniej wielkości a małżowiny zwrócone ku przodowi.

Szyja
Szyja Owczarka Staroniemieckiego powinna być ustawiona w stosunku do korpusu pod kątem około 450, dobrze umięśniona i bez luźnej skóry.

Korpus

Grzbiet Owczarka Staroniemieckiego nie powinien być zbyt długi, jednak partia lędźwiowa powinna być szeroka, krótka i mocno umięśniona a zad długi, lekko opadający i gładko przechodzący w nasadę ogona.

Klatka piersiowa

Klatka piersiowa u Owczarka Staroniemieckiego nie powinna być zbyt szeroka a dolna partia piersi winna być długa i zaznaczona. Jej głębokość winna wahać się między 45-48% wysokości osobnika w kłębie.

Ogon

Ogon Owczarka Staroniemieckiego powinien być lekko opadający, w formie łuku, sięgający stawu skokowego lecz nie dłuższy niż do środka śródstopia.

Kończyny

Kończyny Owczarka Staroniemieckiego widziane z przodu powinny być bezwzględnie równoległe. obserwowane z innych stron – proste. Łokcie nie mogą być odstawione w pozycji „stój” czy też w ruchu. Zwarte przednie łapy, ładnie wysklepione o twardych opuszkach i ciemnych pazurach.

Tył

Tylne łapy Owczarka Staroniemieckiego mają równie twarde opuszki, ciemne pazury a stawy skokowe mocne i stabilne. Silne i pięknie umięśnione uda są podobnej długości co podudzia.

Ruch

Owczarek Staroniemiecki w ruchu jest posuwisty, porusza się płasko przy ziemi, bez wysiłku. Kończyny tylne wsuwają się pod tułów bez wysiłku i sięgają kończyn przednich i o to chodzi, by pies poruszał się płynnie i swobodnie.

Szata

Owczarek Staroniemiecki ma włos półdługi do długiego z podszerstkiem, raczej twardy.

Umaszczenie

Owczarek Staroniemiecki może być w umaszczeniu czarnym:

  • ze znaczeniami rudymi i żółtymi (B-Color)
  • jednolite szare (Grau-Braun)
  • czarno- szare (Schwarz – Grau)
  • srebrne (Silber)
  • jednolite wilczaste

Lusterko nosa powinno pozostawać czarne niezależnie od umaszczenia